• 13 ΙΟΎΛ 13
    • 0
    Αφαίρεση Σπίλων (ελιές)

    Αφαίρεση Σπίλων (ελιές)

    Αφαίρεση Σπίλων (Ελιές)

    Οι μελανοκυτταρικοί σπίλοι ή ελιές είναι καλοήθεις όγκοι οι οποίοι σχηματίζονται από αθροίσεις κυττάρων που ονομάζονται σπιλοκύτταρα. Τα κύτταρα αυτά είναι συγγενή με τα μελανινοκύτταρα, δηλαδή τα κύτταρα που παράγουν τη μελανίνη.
    Οι μελανοκυτταρικοί σπίλοι είναι τόσοι συχνοί ώστε να βρίσκονται πρακτικά σε κάθε άνθρωπο. Το 1% των νεογέννητων έχει μελανοκυτταρικούς σπίλους. Η συχνότητα και ο αριθμός τους αυξάνονται όσο περνάει η ηλικία και γίνεται μέγιστος κατά τη διάρκεια της εφηβείας. Επίσης το μέγεθος μεγαλώνει και το χρώμα γίνεται σκουρότερο μέχρι την εφηβεία και κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Οι σπίλοι (ελιές) μπορούν να εμφανισθούν οπουδήποτε στο ανθρώπινο σώμα, ωστόσο είναι πιο συχνοί στα μέρη του σώματος που είναι εκτεθειμένα στην ηλιακή ακτινοβολία. Έτσι σπάνια συναντώνται σπίλοι στους γλουτούς και το γυναικείο στήθος.
    Οι σπίλοι διακρίνονται σε αυτούς που είναι εμφανείς από τη γέννηση και ονομάζονται συγγενείς και σε αυτούς που εμφανίζονται μεταγενέστερα και ονομάζονται επίκτητοι.
    Οι συγγενείς σπίλοι έχουν διαστάσεις από μερικά χιλιοστά μέχρι και αρκετά εκατοστά και μπορούν να φθάσουν να καλύπτουν ένα μεγάλο μέρος των άκρων ή του κορμού. Μπορεί να έχουν στην επιφάνειά τους τρίχες ενώ το χρώμα τους έχει συνήθως τις αποχρώσεις του καφέ. Στις εκτεταμένες βλάβες υπάρχει αυξημένος κίνδυνος εμφάνισης μελανώματος ακόμα και κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας. Ως εκ τούτου θα πρέπει να εξετασθεί η δυνατότητα αφαίρεσής τους και κάλυψης του κενού με δερματικά μοσχεύματα.

    ΣΤΗΝ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ
    Πολλαπλά θηλώματα μπορούν να εμφανιστούν κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και ιδιαίτερα στο δεύτερο μισό της. Είναι πιο συχνά στο πρόσωπο, στα πλάγια του αυχένα, στις μασχάλες και κάτω από το στήθος. Η ιστολογική εικόνα των θηλωμάτων της εγκυμοσύνης, δηλαδή όταν εξετάζονται στο μικροσκόπιο με ειδική επεξεργασία και χρώση, είναι ίδια με αυτή των κοινών θηλωμάτων. Αν και συνήθως είναι μικρά, μπορούν να φθάσουν σε μέγεθος μέχρι 5 χιλιοστά. Η αιτία τους φαίνεται να βρίσκεται στη διαταραχή των ορμονών που προκαλείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης γιατί στις περισσότερες περιπτώσεις υποχωρούν μερικούς μήνες μετά τον τοκετό. Και αυτά δεν αποτελούν με κανένα τρόπο αιτία ανησυχίας.

    ΘΗΛΩΜΑΤΑ

     
    Τα θηλώματα δεν είναι κακοήθεις όγκοι, περιορίζονται πάντα στο δέρμα και δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος εξαλλαγής σε καρκίνο αν τραυματιστούν ή αφαιρεθούν. Η μόνη ενόχληση που παρουσιάζουν είναι ότι μπλέκονται με τα κοσμήματα και τους γιακάδες των ρούχων και μπορεί να αιμορραγήσουν ή να θρομβωθούν. Στην τελευταία περίπτωση γίνονται σκληρά και μαυρίζουν και μετά από μερικές ημέρες πέφτουν από μόνα τους. Τα θηλώματα ενοχλούν συνήθως τις γυναίκες που τους αρέσει να τονίζουν το λαιμό τους και το θώρακάς τους με κοσμήματα ή ρούχα. Αυτό συμβαίνει γιατί αποκαλύπτουν την ηλικία τους – μην ξεχνάμε ότι εμφανίζονται συνήθως στη μέση ηλικία – ενώ όταν είναι σκουρότερα από το δέρμα είναι πιο εμφανή και μοιάζουν σαν να το «λερώνουν», ιδιαίτερα όταν είναι ορατά από απόσταση. Στους άνδρες πιάνονται στους γιακάδες και σε αλυσίδες που μπορεί να φορούν. Τα μικρά αυτά προβλήματα είναι συνήθως οι αιτίες που οδηγούν τους ανθρώπους με θηλώματα στο γιατρό ζητώντας την αφαίρεσή τους.

     

    ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΦΑΙΡΕΣΗΣ ΣΠΙΛΩΝ

     

    Οι μελανοκυτταρικοί σπίλοι ή ελιές είναι πολύ συνηθισμένοι και δεν αποτελούν πρόβλημα υγείας παρά μόνο αισθητική ενόχληση και η αντιμετώπισή τους είναι εύκολη, γρήγορη και ανώδυνη χωρίς να υπάρχει κάποιο όριο ηλικίας για την αφαίρεσή τους. Ενδέχεται μετά την αφαίρεση να υπάρχει μια μικρή ουλή στην περιοχή, η οποία συνήθως με το πέρασμα του χρόνου εξαλείφεται και δεν αφήνει σχεδόν καθόλου σημάδι.

    Οι σπίλοι διακρίνονται σε αυτούς που είναι εμφανείς από τη γέννηση και ονομάζονται συγγενείς και σε αυτούς που εμφανίζονται μεταγενέστερα και ονομάζονται επίκτητοι. Καλό θα είναι να γίνεται τακτικός έλεγχος με προσοχή για το ενδεχόμενο να αλλάξουν μορφή, γιατί τότε θα χρειαστεί η επέμβαση του ειδικού.

    Η αφαίρεσή τους πραγματοποιείται με ελαφρά τοπική αναισθησία, χειρουργικά, στο άρτια εξοπλισμένο ιατρείο του κ. Γαϊτάνη. Δεν χρειάζονται εξετάσεις πριν την αφαίρεσή τους, ούτε νοσηλεία, επίσης δεν υπάρχει πόνος χάρη στην νάρκωση που πραγματοποιείται τοπικά. Μετά την αφαίρεση της κάθε ελιάς αυτή αποστέλλεται για ιστολογική εξέταση, για ν’ αποκλειστεί πιθανή κακοήθεια.



    Αυτή η ανάρτηση είναι επίσης διαθέσιμη στο: Αγγλικά

    Leave a reply →